دو چشمش سيه بود ليكن فراخ * به بالا چو سرو و . . . . . . . . . . . . . . محاسن تنك موى و گردن دراز * سرى گرد و پيشانى پهن باز دلاور بد و چست و چابك‌سوار * جهان پيش چشمش گه « 1 » جود ، خوار وزيرش ابو الفضل پرفضل بود * بر اهل دانش . . . . . . . . . . . . . . . . . پادشاهى سليمان شاه بن محمد بن ملك شاه « 2 » شش ماه بود چو در پرده شد شهريار جهان * نشستند گردن‌كشان و مهان شرف گردبازو قوىدست بود * سر گردنان پيش او پست بود « 3 » بد آن مرد را عزستماز « 4 » يار * اتابك اياز آن شه نامدار بخواندند ايناج‌بگ را ز رى * نشستند و گفتند . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . بسيار از هركنار * گرفت آن شهى بر سليمان قرار به موصل فرستاد چندى سوار * طلبكار آن خسرو نامدار ورا قطب دين « 5 » كارها كرد راست * بياورد نزديك . . . . . . . . . . . . . . . چو محمود شد يار با شهريار * روان كرد ناكام دل ز آن ديار بيامد ز موصل سليمان چو باد * در اين بوم‌وبر تاج بر سر نهاد سنهء خمس و خمسين برآمد به تخت * كمر بست چون روى . . . . . . . . . . . وزير سليمان شه ، آمد شهاب « 6 » * كز او ديو آفت شدى در عذاب

--> ( 1 ) كه بود ( 2 ) پس از استماع قتل خاص‌بگ امراى آذربايجان سليمان شاه بن محمد بن ملكشاه را به پادشاهى برداشتند . حبيب السير ، ج 2 ، ص 527 . ( 3 ) بست سو ( 4 ) ناصر الدين آقش و عز الدين ستماز و اتابك اياز از مهتران بودند . راحة الصدور ، 275 . ( 5 ) اتابك قطب الدين مودود او را . . . راحة الصدور ، 275 . ( 6 ) زمان سلطنتش شش ماه و كسرى وزارتش تعلق به شهاب الدين حامدى داشت . حبيب السير ، ج 2 ، ص 529 .